ای کاش آدمی ونک‌اش را همچون بنفشه‌ها... هوا ناگهان سرد شده، انقدر که اگه همین روزها شروع کنه به باریدن تعجب نمی‌کنم. پاییز با تمام قوا حمله کرده و من منتظر شروع افسردگی فصلی‌ام. امسال از هیاهوی معمول پاییز و زمستان زندگی شهری هم خبری نیست؛ اونطوری که مناسبت رو به مناسبت وصل می‌کنند تا سرما و تاریکی ...

ای کاش آدمی ونک‌اش را همچون بنفشه‌ها...   از آدم‌های اطرافم خسته‌ام. از خودم که نمی‌تونم بدون اونا سر کنم بیشتر.    نوشته شده در سه شنبه چهارم آبان ۱۳۹۵ ساعت 23:58 توسط میم  |  نوشته‌های پیشین

هوا ساعت پنجونیم تاریک میشه. یه برف نرم سبکی تو آسمون میچرخه و خیال نکنم سر نشستن داشته باشه. یکی میگفت این زمستون قراره از اون زمستونهای کمبرف و یخچالی باشه. برای من که منفی بیست و منفی چهل فرقی نمیکنه. با هر دو زندگیام متوقف میشه. دیروز اولین هالووینی بود که توی آپارتمان نبودیم و اولین گروه بچهها ...

رنگهای پاییز ونکوور یهجوریه که میشه توشون غرق شد؛ و این تازه حتی رنگ سرخ داغ افراها نیست. + نوشته شده در دوشنبه یکم آذر ۱۳۹۵ساعت 3:26 توسط میم |

میگفت باید یاد بگیری اضطراب رو سوخت موشک کنی. من که همیشه دربرابر اضطراب بیدفاع بودم، حالا باید ببینم میتونم توصیهاش رو دربارهی خشم عملی کنم یا نه. + نوشته شده در پنجشنبه چهارم آذر ۱۳۹۵ساعت 0:41 توسط میم |

دارویی رو که برای افسردگی فصلی میخوردم قطع کردم. بهش میگم افسردگی فصلی، ولی واقعیت اینه که در چند سال گذشته آن و آف این دارو رو ادامه دادم و اگه نگران وضع معده و باقی ماجراها نبودم احتمالا همچنان هم ادامه میدادم. حالا نکته اینه که باید هرچی دارم و ندارم جمع کنم و جلوی سقوط آزادم رو بگیرم. دفعهی قبلی...

چیزی که تا سیو ششسالگی یاد نگرفتهام و بعد از این هم امیدی نیست یاد بگیرم اینه که روی نظرم، وقتی همهی شواهد و قراین نشون میده درسته، پافشاری کنم. در این چند سال زندگی دونفره یکیدوباری پیش اومده که میدونستم دال داره اشتباه میکنه ولی اصراری واسه اصلاحش نکردم و بعدتر نتیجه همونی شد که پیشبینی میکردم. به...

غروب برام پیغام گذاشته بود که میخواد ازدواج کنه و قرارمون این بود که خبر رو از خودش بشنوم، شب قبل خواب خوندم ساختمون پلاسکو داره میسوزه و یاد اون روزی افتادم که از راه سفارت آلمان رفته بودم اونجا، چون قرار بود بیاد دنبالم و طبق معمول دیر کرده بود و من راه دیگهای واسه وقت گذروندن به ذهنم نرسیده بود. ...

دیشب قبل خواب "چشمانداز بامدادی" بیبیسی رو روی ساوندکلود باز کرد و گذاشت پخش بشه و خوابش برد. تا دم صبح که باتری لپتاپ کم آورد، زیر گوشمون صدای مجریهای بیبیسی پخش میشد. نتیجهاش اینکه خواب من ملغمهای بود از سیاست ایران و جهان، با حضور افتخاری کلینتون، روحانی، مسعود بهنود، و باقی. شانس آوردم که خبری ا...

از آدمهای اطرافم خستهام. از خودم که نمیتونم بدون اونا سر کنم بیشتر.

نوشتن برای من همیشه یه ابزار بوده. کمک کرده یه چیزهایی رو بهتر بفهمم. یه حسهایی رو طبقهبندی کنم. به یه ماجراهایی از بیرون نگاه کنم. فکر میکنم دلیل اصلیام برای باز کردن این صفحه همین باشه. اگه این نوشتهها خونده بشه حتما خوشحالتر میشم. حتما بیشتر کمک میکنه که زندگی روزمرهام رو از چشم ناظر بیرونی ببینم...

زندگی در خارج بعید به آدم یاد میده فقط به خودش (یا در مورد من به خودش و همخونهاش) متکی باشه. کی فکرش رو میکرد یه روزی یاد بگیرم چطوری سوراخهای توری آلومینیومی پنجره رو رفو کنم. انقدر روی ریزهکاریهای این خونه وقت و انرژی گذاشتهام که وقتی دال میگه ممکنه خونهی مناسبتری پیدا کنه رنگم میپره و شروع میکنم ...

روز پزشک برای من نماد همهی اون چیزیه که در تلقی جامعه از پزشک و تلقی پزشکها از خودشون غلطه. همون چیزی که باعث میشه با پزشکی مثل یه شغل برخورد نشه و انتظار و تکلیفی واسه هردوطرف به وجود بیاد که نتیجهاش همین سرشاخ شدن این روزهاست. غیر این اما شنیدن تبریک روز پزشک واسه من که بیش از شش ساله از هرنوع طبا...

یه نوار کاست سونی سبز داشتم که روش فقط نوشته شده بود Cher. تمام سال اول توی راه دانشگاه انگار که تو ضبط قدیمی پراید سفید بابل یازده گیر کرده باشه همون پخش میشد. اصلا اسم Cher رو که میشنوم برام مترادف همت، پل شیخفضلاللهست. امروز یهو برگشتم و چند تا آهنگش رو گوش کردم. از همون روزها تا حالا دیگه نرفته ...

هوا ناگهان سرد شده، انقدر که اگه همین روزها شروع کنه به باریدن تعجب نمیکنم. پاییز با تمام قوا حمله کرده و من منتظر شروع افسردگی فصلیام. امسال از هیاهوی معمول پاییز و زمستان زندگی شهری هم خبری نیست؛ اونطوری که مناسبت رو به مناسبت وصل میکنند تا سرما و تاریکی این ماهها بگذره. هالووین و عید شکرگزاری و ک...